It probably sounds like a Flenglish expression, but everyone will nevertheless understands it. In fact that was the question during the last meeting of the expert group Sustainable Branding at the Marketing Foundation (Stichting Marketing). We recently listened to several great cases of companies, who deal with sustainability in a fantastic way. The conclusion: few people know about it. Take Cocoa-Cola yesterday who first of all created a clear structure for their sustainable projects. Their seven values – quality, health, community, workplace, packaging, climate and water- and the proven steps they take for improvement, give them a ‘license to operate’. Right. Their believe is also that there is no sustainable business without sustainable communities, something that has been said by the ceo and has been adopted worldwide. Great. Therefore it is also necessary to have long term goals to aim at, otherwise all efforts will sooner or later end. True. The same, based on other aspects, we also heart from McDonalds and other consumer oriented businesses previously.

The thing is that almost nobody knows this, although theoretically all those arguments seem to be so important to differentiate and sell. Is it a strategic choice to tell some details, but not to create to much fuzz? These companies are frequently in the eye of the storm, because common perception today is still that their products are bad for society. Fact: this isn’t true (anymore). Fact: they deliver major efforts to improve so many things that influences their image in a positive way. Fact is also that the reason to buy a product of them is about ‘emotion’. Who cares if they reduced their water consumption with more then 25% (knowing that in Belgium more then 10 million items are sold per day), or that the meat comes from pigs that haven’t been castrated. On the other hand Coca-Cola uses it’s efforts to become ‘the’ preferred partner where brand building is important. For instance at huges festivals like Werchter. It’s because they have a recycling program that Pepsi doesn’t have a chance to get in, beside other sustainable related factors of course.

That’s the whole problem with sustainability. It sounds like every company should do sustainable efforts and, even stronger, it seems to be the only way to survive in the future, but does your client needs this? To improve your business you need a good communication and relation with ‘all’ your stakeholders, but still… the people who buy your products ask always the same question (unconscious): what’s in it for me? It remains a duality and therefore sustainability doesn’t get its value it deserves.

Eindelijk, het is bewezen. Seksuele prikkels zorgen er wel degelijk voor dat je koopgedrag beïnvloed wordt. In het programma ‘Ook getest op mensen’ op Een was het van dattum. Ervaren reclameboys kregen in twee groepjes een product voorgesteld… en de stelling werd bewezen. Ook bij hen. Enerzijds mannenkledij, geshowd door tja… mannen, en anderzijds lingerie, gebracht door vier leuke dames. Resultaat: doordat het verlangen geprikkeld wordt, zijn we (als man, mag ik ‘we’ zeggen) geneigd dat verlangen snel in te vullen. Staat er op dat moment een cola voor onze neus, dan gaan we daar snel naar grijpen, maar wordt ons iets te koop aangeboden, dan gaan we daar ook sneller op in. Abnormaal is het niet en voor de mannen…, de uitleg is wetenschappelijk onderbouwd. Het is dus niet erg. Reclameboys & girls (!) maken er natuurlijk handig gebruik van. En ondertussen onderstreept dit onze stelling dat ‘emotie en belevenis’ werkt! Jawel, ook in een b2b-omgeving.

–>

Some like a Pirelli calendar, but why not creating your own one. Mike Van Cleven, a great photographer with a creative eye for beauty, did it. Together with other partners he established The Collaborative, asking also 12 artists to do something with the original image. It was up to their inspiration to redesign the model and the setting towards a personal impression.
Check it out on The Collaborative page. –>

Als creativiteit je lief is, dan was je op het World Creativity Forum, georganiseerd door FlandersDC. En niet omdat deze organisatie me omwille van een goede relatie en het algehele doel, nl. ondernemerscreativiteit stimuleren, me nauw aan het hart ligt. Maar meteen mag gezegd dat dit een sterk congres was. Positief was ook het zeer diverse publiek, maar tegelijk opvallend (voor ons althans) was dat de grote creatieve bureaus uitblonken in afwezigheid. Net hen hadden wij, als gewaardeerde collega’s, daar net verwacht… maar neen. Het komt eigenlijk wel zo over alsof men zich te goed moet voelen om te gaan luisteren naar creatieve visies van anderen… omdat men claimt net die topcreativiteit te ‘bezitten’. Niks is natuurlijk minder waar. Ja, we hebben misschien al veel gezien, maar altijd steek je wel iets op. Vooral door combinaties te maken, kom je vaak tot nieuwe initiatieven.
Volgend jaar vindt het World Creativity Forum plaats in Duitsland en wellicht in 2011 zakt dit fantasie-boostend forum opnieuw af naar Vlaanderen. We mogen er terecht trots op zijn dat dit initiatief zijn ontstaan kent in Vlaanderen, net zoals het District of Creativity zelf, dat nog steeds zijn verruiming kent. –>

Sometimes you still act like a teenager or is it because men stay kids for the rest of their lifes? I can assure you, I also have a picture of a ladyfriend with this gentleman, so it’s not only the result of being a man. But ok, I’m pretty proud to have this picture with famous rockstar and lead singer Ed Kowalczyk of Live. Although I guess it was taken at 5 o’clock in the morning, but we’re still looking well at that time.
Ed was at the private party of our client Park Plaza, together with all other invited artists of the Night of the Proms. The Park Plaza is also the resident hotel of all artists. Life is about working hard, but once in a while having a good party. That’s true. And Thierry Vermeiren, sales and marketing manager, warned us: don’t run away too soon, because nice things can happen when it becomes late (or early). Although, Sinéad O’Connor went early to bed and Jim Kerr stepped into the elevator, watched by our ladies who probably loved to have another drink with him, others were glad to stay up like we did.
And some companies will keep on partying and that’s the spirit if we all want to grow.
–>

Er wordt veel gesproken over hoe hoog of laag bepaalde content op een webpagina mag staan. De digitale ‘vouw’ is daarbij de lijn die niet overschreden mag worden. Maar deze vouw is bij veel mensen anders en dus eerder een gevoelsmatige lijn dan een vast gegeven.  Scherm en scherminstellingen doen veel aan de mening die over dit punt bestaan.

Op ClikcTale troffen we enkele toepasselijke blogposts die op basis van onderzoek geschreven zijn.

• Scrolling research report
• Unfolding the fold

–>

JCI or Junior Chamber International, is an international organisation of young active citizens and leaders. Around the world there are 185.000 members in more then 110 countries. JCI exists today more then 60 years on an international level, in fact still with the same vision and mission. Nevertheless world president Graham Hanlon announced to establish a new strategic report with serious recommendations, because the world has changed, young people have changed and if JCI wants to stay succesful a strong plan of action has to make this true. From each area around the world 3 representatives were asked to join the Strategic Planning Committee in Saint Louis in the month of June, to develop the strategic recommendations plan. Kris Sierens represented Europe, within a very divers international environment. Through long but interesting discussions the group came up with a new mission and vision for JCI, together with strong and complete strategic plan. This was never been done since more then 60 years.
In the meantime, the document was proposed to all national presidents worldwide and discussed during international meetings. This was also done during the national convention of JCI Belgium from September 19 to 21, 2008. The plan will finally be proposed and voted during the world congress in New Delhi, India beginning November.
‘To be part of such an international committee, with different opinions and cultural backgrounds, it was one of the most interesting experiences so far’, says Kris. ‘This will for certain strengthen our international marketing pillar.’ –>

De grote yes-beweging maakten we al met tweede plaats van de vier straffe madammen op de 4×100m, waaronder de afscheidnemende Kim Gevaert. Maar een gevaarlijk gat sprongen we in de lucht toen ‘ons’ Tia Hellebaut goud pakte bij het hoogspringen. Echt schoon om naar te kijken. Maar, ondanks deze verdiende topprestaties, was het voor de rest meestal ‘net niet’ of, laat ons eerlijk blijven, gewoon miserie. Hopelijk lijkt men in de land niet zijn wonden met dit zilver en goud, maar beseft men dat er wel degelijk iets scheelt. Veel redenen kunnen gezocht worden en veel daarvan zullen wellicht ook wat waarheid met zich meedragen: het beleid, de infrastructuur, de begeleiding, het noodzakelijke professionalisme van de atleten, de weerbaarheid en de vechtlust. Zo kunnen we nog wel een tijdje doorgaan, maar een reden wordt quasi doodgezwegen, want waarom doe je het? Voor jezelf ja, maar je ziet het vaak, ook voor je land. Voor die vlag die als hoogste plots begint te wapperen. Kijk naar Usain Bolt, Jamaicaanse spurtbom, naar waar wijst hij als hij over de streep komt? Naar Jamaica op zijn shirt. Kijk naar die Amerikanen die de suprematie van hun land verdedigen. Dat hebben wij hier niet. Geen merk België dat sterk te verdedigen valt, geen nationale reden om net dat tandje bij te steken. Speelt dat een rol hoor ik u zeggen, want tenslotte moet die atleet het nog steeds zelf doen. In het koppeke spelen echter tal van redenen mee, maar dat tricolore duwtje in de rug missen wij. Beste politici, daar moet het ‘vernieuwde’ België dus ook iets aan doen en lessen uit leren. Londen is slechts vier jaar veraf, net over de plas, zorg dat we er staan, in welke vorm dan ook. Maar geef die atleten een extra reden om die laatste onderste druppel uit hun kast te persen.

–>

Tegenwoordig staat iedereen zowat te betogen in mijn achtertuin. Vanavond blaffen de honden van VB in Waregem, met een mediageile Dewinter op kop en dit tegen een gesubsidieerde moskee. So what. En zeggen dat die belangers jammer genoeg ook leven op kosten van wij allemaal. En binnenkort roepen de trawanten van N-GA Gent uit als onafhankelijke staat, waar West-Vlamingen moeten gemeden worden als de koude pap. Gaan we nog aan onze bureau geraken of gaan we eerst gefouilleerd worden door stropkes in korte broek, of zullen we dagelijks aan een hersenaftapmachine moeten liggen om met onze bescheiden intelligentie aan de haal te gaan? De vraag is of we het zover moeten laten komen door misschien een trendy West-Vlaams Breughelfestijn te organiseren op de stoep van Beke Jr. of een kampioenschap dwergwerpen opzetten, maar dan met N-GA-militantjes. Indien uiteraard de revolutie uitbreekt kunnen we natuurlijk ook nog de tijd van king Pol nieuw leven inblazen en vanuit West-Vlaanderen gezellig Gent kolonialiseren. Mijn bovenkamer slaat nu al op hol bij de gedachte… De nieuwe vlag van onze kolonie presenteren we bij deze trots :-).
Maar laat me duidelijk zijn: stop eens met zeveren, werk eens wat meer, betoog eens tegen de hoge prijzen van de pinten en ja, ik voel me hier thuis. –>